Het hardlopen met Yura, mijn herdershond, is altijd zeer mindful geweest…… Vandaag nog even geprobeerd, xe9xe9n strandje maar, van paalhoofd naar paalhoofd… 't ging nog net… Vanwege de artrose en heupdysplasie gaat het niet goed meer…, maar bewegen is goed, ook voor een oude herdershond van bijna 12 jaar. Tijdens deze mens/hondaktie dwaalden mijn gedachten af naar jaren geleden toen we als 2 maatjes aan hardlopen "deden" gewoon om het hardlopen zelf….. Hardlopen zonder bestemming ….., mindful hardlopen zou ik tegenwoordig zeggen.

We hadden geen doel, of het moest voor mij wat later de kustmarathon zijn, of zoals in 2000 de millenniumloop te Zoutelande, Yura kreeg een nummer om en liep mee in ons fysio-team. We kregen er wel conditie van. Het vele lopen op het strand langs de Westerschelde was leuk  en het idee dat samen met je hond te doen (die ik ook altijd meenam naar mijn fysio-praktijk waar ze tijdens het behandelen altijd naast mijn massagebank lag) had ik mezelf eigen gemaakt.

Tijdens het hardlopen besefte ik iets wat me tot nederigheid en nadenken stemde; ik liep samen met een dier dat in de meeste dingen waarbij het er toe deed aantoonbaar beter was dan ik. Als we aan het rennen waren, gleed Yura over de grond met een elegantie en een efficiency die een herdershond eigen is. Op een  afstand was het net of zij een paar centimeter boven de grond gleed…, daarbij vergeleken was ik een houten hardloopklaas. Als ze erg blij of uitgelaten was, liep ze overdreven springerig en maakte ze af en toe een sprintje naar een groepje meeuwen om zich daarna weer efficixebnt voortglijdend naast mij te voegen, soms iets net voor mij alsof ze wilde zeggen: "Kom maar…, ik neem je wel op sleeptouw…."

Op deze manier liep ze vaak veel meer kilometers dan ik….., gewoon in dezelfde tijd…, zonder toestanden…. Met andere woorden "Mindful hardlopen". Zomaar hardlopen om het hardlopen zelf…., zonder haast…., zonder druk…., zonder stress…., zonder tijd of polar hartslagmeter…., zonder doel om binnen een bepaalde tijd op een bepaalde plaats aan te komen… Als je er goed over nadenkt begrijp je er steeds minder van…… In ons haastige leven voelen we ons dikwijls door xe9xe9n of andere druk opgejaagd. Waar rennen we naar toe of waar rennen we van weg….?

Yura bedankt…, je hebt me veel geleerd….. en als ik op deze manier kan blijven hardlopen komt er vanzelf een glimlach op mijn gezicht….. Hoezo mindfulness?