Fysiocoaching is een tamelijk nieuw begrip. Ik ben er al wat jaren mee bezig… Ik combineer, ontwikkel, kijk en observeer wat er gebeurt. Fysiotherapie is in de momentele vorm een xe9xe9ndimensionale, beperkende therapie. Gelukkig voor de fysiotherapie is daar de laatste 20 jaar de beweging; de fitness, de medische fitness bijgekomen. Tegenwoordig kan je op elke hoek van de straat "gespecialiseerde" bewegingsfysio's tegenkomen. Je kan als patixebnt uitzoeken. Ik kom wekelijks in Ter Reede Vlissingen… en als je dan bij Club Vief kijkt wat daar aan fitnesstoestellen staat denk ik: "Goh… wat zijn de tijden veranderd.. iedereen aan het bewegen…, maar ja… wat voor bewegen….. xe9xe9ndimensionaal, of is er meer….?"

Gelukkig is er meer…., veel meer…., maar dan moet er wel "Out of the Box" gekeken moeten worden. Anders met fysiotherapie omgaan, begrijpen dat het lichaam en de geest onvermijdelijk met elkaar verbonden zijn…. en daar ook naar willen handelen. Alleen maar met het lichaam werken volgens bepaalde richtlijnen en protocollen (evidence based) is wat mij betreft te beperkt. Er zit een "geest" in de mens…. Ooit toen ik nog in het verpleeghuis Der Boede werkte had ik een patixebnt in behandeling met een bovenbeenamputatie. Gedurende een jaar heb ik deze patixebnt behandeld en getracht te revalideren volgens de geldende richtlijnen en protocollen. Na dat jaar ongeveer vroeg deze man of hij mij even mocht spreken. "Ja, natuurlijk", zei ik: "zeg het maar…" Half stotterend kwam eruit of hij alsjeblieft mocht stoppen met de behandeling… Het deed iedere keer weer zo'n pijn en hij hoefde niet meer te lopen… Hij was al een 80+er en had zijn leven al een eind gedaan… Een beetje beteutert zei ik dat dat o.k. was….

Later zag ik deze man nog vrij vaak zitten in zijn rolstoel…, soms met zijn sigaartje…, soms met zijn borreltje…, soms met zijn krantje… Hij had het veel meer naar zijn zin!

Bij mij was dit een onderdeel van mijn leerproces. Leer te luisteren naar clixebnten en niet alleen maar "fysiotherapeutisch" invullen wat zogenaamd goed is…. Toen al kwam bij mij de geest/het brein om de hoek kijken….

Meer fysio's kunnen dat doen…., maar hoe moet het dan met de richtlijnen en protocollen en diagnoses… Zouden ze zich dan niet uit de markt prijzen ?

Ik zou graag willen laten zien dat het anders kan… boeiender… gewoon door met andere ogen naar iemand te kijken…. Zoals die vrouw die al 2 maanden kwam voor behandeling van haar knieklachten en vertelde dat ze sinds een paar dagen geen pijn meer had en ze weer kon hardlopen. Bij nader vragen bleek dat haar verkering, die een paar maanden geleden uit was gegaan, weer aan was….

En ik maar denken dat ik het had gedaan…. Toen heb ik geleerd dat emoties en kleinere of grotere trauma's een enorme impact kunnen hebben op iemands pijnbeleving.

Als fysiocoach wil ik een professionele bondgenoot zijn die als betrouwbare "partner" naast de hulpvrager gaat staan. Wat wil de clixebnt…? Op zoek naar de vrije wil… als fysiocoach ga ik ervan uit dat die bestaat…. Natuurlijk zie ik genoeg voorbeelden waarin hij tekort schiet of helemaal verdwenen lijkt. Maar ik zie ook het tegenovergestelde: Mensen die na een jarenlang ziekteproces of verslaving ineens beter worden of blijken te kunnen stoppen. Dat noem ik de overwinning van de vrije wil….. Zo stond er gisteren in de Volkskrant een prachtig artikel over Monique van der Vorst, die na jaren in de rolstoel gezeten te hebben als door een onverklaard wonder weer kon lopen….. fantastisch…. Hoezo "Out of the Box" denken…..!?

Leer ons stil te zitten is het diep persoonlijk verslag van Tim Parks' strijd met zijn plasproblemen. Bij een dergelijk onderwerp doemt wellicht al snel de vraag op welk publiek hij hiermee wil bereiken. Het uiterlijk van dit boek en de inhoud blijken echter twee zeer verschillende dingen te zijn. 

via www.8weekly.nl

Deze week weer een paar dagen naar Belgie geweest voor de laatste fase tot mindfulnesstrainer. Zitten en erbij blijven….

Vanuit…. > er moet toch meer zijn dan… ben ik al zo'n 40 jaar bezig met een zekere ontwikkeling…. Eerst alleen maar fysiek…. sport en rationele fysiotherapie… totdat ik in 1982 een stukje las in Jonathan Livingston Seagul….>

er moet toch meer zijn dan vechten om een stukje vis.. Jonathan wilde sneller vliegen…. en aangezien vogels vliegen, vissen zwemmen en mensen lopen ging ik maar lopen…. 12 km.per uur…. 14 km.per uur…. 16 km.per uur… daar stopte het … ik kon niet harder lopen dan 16 km per uur…, maar je kan ook sneller worden in zaken en training geven en coaching geven… en zo ging het totdat ik een jaar of 8 geleden de meditatie tegenkwam… eerst nog heel aarzelend… India…. Nepal…. Tibet…. en later thuis en op cursus bij mindfulness… steeds meer vrijheid… gewaarworden…. bewust-zijn… en gewoon zitten….

Ja, maar ik wil er wel wat muziek bij… tijdens het hardlopen(Ipod) en mediteren (rustige muziek)…. want ja, ik wil wel wat afleiding… totdat ik vroeg: "Waar moet ik dan van afgeleid worden?" Ja, ja… stil met jezelf zitten is wel fucking confronterend…

Meditatie is wat mij betreft een vaardigheid die je bestaan meer waarde en zin kan geven… Het is een mentale ontwikkelingsweg…. een weg tot  verandering…t ot het exploreren van nieuwe nooit verwachte, misschien wel gedroomde mogelijkheden…. Zitten en bewust worden… het gaat vaak langzaam… slow… uit het doe-verhaal komen en kijken/luisteren naar je lichaam met je zijn-verhaal…. Het is wat het is… Wetenschappelijk onderzoek op het gebied van het brein (neuroplasticiteit) maakt duidelijk dat elke vorm van training en oefening leidt tot een bepaaldde reorganisatie in de hersenen, op funktioneel en op structureel niveau… dat is verschrikkelijk goed nieuws… We moeten er alleen wel wat voor doen….! Moshe Feldenkrais noemde dit: Organisch leren…. Als je een marathon wilt lopen of een piano wilt leren bespelen kost het ook heel veel tijd en inspanning…., maar uiteindelijk wordt je steeds vaardiger…

Alleen maar zitten…. 10, 20 of 30 minuten per dag…… Tim Parks een bekend schrijver heeft onlangs een nieuw boek geschreven: "Leer ons stil zitten", een zoektocht naar genezing. Hij werd gekweld door pijn die niemand leek te kunnen verklaren of verhelpen. Zo werd hij gedwongen een paar harde waarheden over de relatie tussen lichaam en geest en over onze hectische samenleving onder ogen te zien…. Na een vruchteloze gang langs de loketten van de traditionele geneeskunde vond hij tot zijn eigen verbazing verlichting in het doen van ademhalings-en ontspanningsoefeningen en uiteindelijk kwam hij zelfs uit bij de meditatie…. en bij de kunst van het mediteren….. mooi hxe8…. enne…. hoezo mogelijkheden….

Zaterdag 20 november 2010 17:54

via www.triathlonweb.nl

Monique loopt al afstandjes, maar niet langer dan een minuut of vijf. Haar beenspieren zijn daar nog niet aan toe. De handbike waarmee ze zoveel Europese en wereldtitels, marathon- en triathlonzeges en twee zilveren paralympische medailles binnensleepte, kan de Gehandicapt Sporter van het jaar 2009 ze aan de wilgen hangen.

via www.telegraaf.nl

Eigenlijk heel veel te vertellen deze week… zeer inspirerend…., maar ik kan niet alles omzetten in zinnige zaken… Wat te denken van Monique van der Vorst, de gehandicapte sporter van 2009, die nu na revalidatie weer gewoon kan lopen…. fantastisch….. kan Annemarie Postma een voorbeeld aan nemen…..! Verder het verhaal in de PZC van een zekere Geoffrey Hilton-Barber uit Zuid Afrika. Een wereldberoemde blinde bergbeklimmer, marathonloper en oceaanzeiler…. fantastisch…. Ik heb net op Exe9n Vandaag gekeken naar Jane Goodall, de vrouw die jarenlang de chimpansees heeft bestudeerd. Ze geeft nu Masterclasses over passie en betrokkenheid. Ik ben in Afrika  geweest en heb de chimpansees in het wild gezien…. fantastisch…..

Het mooiste vond ik het bericht op de Belgische Teletekst: Duizenden toeristen vast op de Mount Everest!!

In Nepal zitten momenteel 2000 toeristen vast op de flanken van de Mount Everest, de hoogste berg ter wereld. Door het slechte weer zitten ze al vijf dagen vast in Lukla, een plek op 2800 meter… door de stevige wind kunnen vliegtuigen het kleine vliegveld van Lukla niet bereiken… het Nepalese leger evacueert de toeristen nu met de helikopter, stond op de Belgische teletekst te lezen….

Je raadt het al… Ik ben een paar maal in Lukla geweest, soms met een vliegtuig en xe9xe9nmaal lopend vanaf Jiri,  een plek in de vallei…… 7 dagen lopen om 2800 meter te overwinnen…. 6 tot 8 uur per dag wandelen in de bergen ……. eindelijk zie je Lukla…. waar je inderdaad ook kan komen met vliegtuigjes van de Jethi Airlines vanuit Kathmandu, de hoofdstad van Nepal…. Je kan echter ook lopen…. een enorme ervaring zowel lichamelijk als geestelijk…. Hoezo ervaringsdeskundig …..?

Lukla ligt echter niet op de flanken van de Mount Everest; het ligt er nog een paar dagen lopen vandaan…. Het is een toeristisch dorp(stadje) op weg naar de Mount Everest, het is er goed toeven en er zijn faciliteiten in overvloed…. Een heel verschil met de berichtgeving….. Via Namche Bazar kan je vanuit Lukla binnen een paar dagen lopen naar het basiskamp op de Mount Everest op ongeveer 5300 meter…

Het is niet altijd waar wat je hoort of ziet… Ik denk vaak dat om het xe9xe9n en ander te kunnen onderscheiden je echt wel een ervaringsdeskundige moet zijn… anders geloof je dingen die er echt niet zijn en geloof je ook in dingen die onmogelijk lijken, maar wel mogenlijk zijn…. De blinde Geoffrey Hilton-Barber zegt: "Niets is onmogelijk zolang je er zelf maar in gelooft"……..

Kijk daar geloof ik nou in……

In korte tijd komen er twee boeken uit over jong zijn en boeddhisme. Wat heeft het te bieden, en wat zegt zijn aantrekkingskracht over deze tijd? Vier jonge vrouwen die zich aangetrokken voelen tot het boeddhisme vertellen.

via www.bodhitv.nl

Met de moderne communicatiemiddelen zijn mensen tegenwoordig gigantisch aan het "netwerken"…. Ik noem dat extern netwerken. Daar geloof ik wel in…., maar mensen zouden ook gebruik kunnen maken van intern netwerken…. en daar geloof ik veel meer in…. Mensen die lichamelijk en geestelijk actief blijven, stimuleren hun hersencellen. Zet die cellen maar aan het werk, zou ik zeggen, dan zorgen ze er zelf wel voor dat er nieuwe functies (mogelijkheden) gecrexeberd worden. Op deze manier worden er hele netwerken van hersencellen gebouwd door toename van het aantal verbindingen tussen deze cellen. De kracht van intern netwerken hangt af van de mate waarin we ze herhaald activeren…. De hersenen veranderen van structuur met elke ervaring… Hoe meer  positieve ervaringen hoe beter…, helaas ook: Hoe meer negatieve ervaringen hoe slechter. Dit proces heet neuroplasticiteit….

Door te mediteren verandert ook de structuur van de ervaring van dxe1t moment…. David Dewulf, psychiater van UZ Gent heeft het over: "Maak van ieder moment een mo-NU-ment". Door (mindfulness) meditatie kom je alles tegen in je hoofd en heel veel waar je eigenlijk voor weg wil lopen… Ik bedoel… het is veel makkelijker om een fles wijn leeg te drinken….

In de volkskrant van afgelopen week stond een mooi artikel over mediteren: "Mediteren is Fucking Confronterend !!" Mediteren zorgt in ieder geval voor eerlijkheid naar jezelf. Het leert o.a. je angsten kennen…, faalangst, angst voor het negatief oordeel van anderen, enz. Door rustig en eerlijk naar die angst te kijken, word je vaak veel aardiger voor jezelf en tegelijk vloeit de angst weg uit je lichaam….Je komt een "zelf" tegen die meestal wel meevalt… Ik heb nog nooit meegemaakt dat iemand met iemand anders zou willen ruilen!! In de Volkskrant zegt een jonge vrouw: "Alles van buitenaf waarvan je dacht dat het je gelukkig zou maken, geef je min of meer op, nadat je je hele leven houvast hebt gezocht in de liefde, je werk, vriendschappen enz. Iedereen denkt: Als ik nu maar dit of dat heb, dan komt het allemaal goed. Er komt een moment dat je ziet: Dat werkt fucking niet….. Als je je geluk laat afhangen van je stemming, ben je een speelbal van je gedachten geworden, en dat vind ik niet prettig…, maar je kunt ook loslaten dat alles leuk moet zijn en de dingen zien zoals ze zijn"…..

Wat mij betreft heeft het met acceptatie en tegelijk met creativiteit te maken… Wat kan je denken en doen om nieuwe hersencellen aan te maken? Neurofysioloog Rodolpho Llinos stelt dat er voor de hersenen eigenlijk niet zoveel verschil is tussen denken en bewegen. "Denken", zegt hij, "is een internalisering van bewegen". De hersenstructuren die onze fysieke vaardigheden ondersteunen, zijn in belangrijke mate dezelfde als die onze denkvermogens ondersteunen. Als je dus hardloopt bijvoorbeeld en je lichaam traint ontwikkel je tegelijkertijd de hersengebieden die bij complexe gedachtepatronen betrokken zijn…. en ineens begrijpen we nu een aantal fascinerende bevindingen rondom  mediteren, hardlopen, behandelen, coachen en leren….

Echt… ik leer steeds meer…. fucking interessant …..dat netwerken, extern …maar zeker intern…

Gisteren in de PZC een groot artikel over "de week van de Chronische Zieken": Artsen herkennen deze ziekten vaak niet…. Het zal wel tussen uw OREN zitten……

Gelukkig maar.. zou ik zeggen…. het zit inderdaad tussen je oren….Tussen je oren (en ook mijn oren) zit je brein en dat brein doet altijd mee of je het nu wilt of niet. Het goede nieuws is dat het brein plastisch is, d.w.z. dat het kan veranderen…. Het kan nieuwe neuronen en daarmee nieuwe verbindingen maken. Reeds in 2006 kwam het boek van Margriet Sitskoorn uit: "Het Maakbare Brein.", Gebruik je hersenen en wordt wie je wilt zijn……

Ga actief worden, verander je gewoontes, ga funktioneel oefenen, fietsen, zwemmen, hardlopen, dansen, mediteren, pilates, yoga doen, leren, lezen enz. Je kunt vandaag al beginnen!! In hetzelfde artkel stond ook een activiteiten-agenda voor komende week o.a. dinsdag 9 november het project: "Vallen en weer opstaan", door fysiotherapeuten, dixebtisten en transferverpleegkundigen. Nu heb ik een paar jaar geleden aan een aantal inwoners van Koudekerke een cursus Valpreventie gegeven, dus die fysiotherapeuten snap ik min of meer wel…., maar wat die dixebtisten daar nu moeten doen? Zou het ermee te maken hebben dat als je te zwaar bent je ook moeilijker kan opstaan en wat je daar dan aan kunt doen?

Misschien moeten we met zijn allen wel naar Nepal….. naar de Himalaya…. stapvoets in de Himalaya…. Zelf ben ik er 4x geweest…. lopen/wandelen tot 8 uur per dag. Daar ging in de PZC van gisteren trouwens ook een mooi artikel over. Een zekere Peter van den Berg liep 14 dagen in de Himalaya en overwon zijn hoogteziekte. Hij huurde voor zijn bagage een drager. Sommige van die dragers beklimmen de bergen op afgetrapte slippertjes. Met behulp van een draagband om hun voorhoofd torsen ze de met bagage volgeladen manden op hun rug. Niet te geloven…. Ik weet ervan… ik heb het gezien… en dan hier in Nederland de mensen ( 50+ ers) valpreventie geven terwijl ze hele dagen achter de PC zitten…, op nauwkeurig aangepaste stoelen en thuis van die heerlijke anti-stress fauteuls… (iedere dag in de PZC een hele advertentie-pagina)…. om daarna hun ommetje te doen met hun elektrische fietsen…. en als het lopen wat moeilijk gaat kunnen ze altijd nog een rollator aanschaffen…. die als het zo doorgaat in de toekomst ook nog uitgerust gaat worden met 2 zijwieltjes en indien voorradig een valhelm….. Ik bedoel… je kan nooit voorzichtig genoeg zijn….!

Oefenen? Je brein, hart, longen, en balans blijven trainen?

In Nepal hebben de mensen hun lijf hard nodig en ze trainen (vaak noodzakelijk ) dus ook en zijn er nog niet van "vervreemd". Peter van den Berg keek zijn ogen uit…. Hij kon zich maar moeilijk voorstellen hoe de bewoners er 's winters bij zouden zitten . Nu al moesten ze minimaal een dag over rotspaden lopen om bij een weg te komen. Kinderen zijn dagelijks uren onderweg om bij school en weer thuis te komen.. Het is dan ook onvoorstelbaar dat ik als fysiotherapeut straks Nederlandse schoolkinderen valtraining moet gaan geven… In mijn ogen een belachelijke – en bedroevende vervorming van dingen die eigenlijk  gedaan zouden moeten worden…. De kinderen moeten straks ook gaan fietsen met helmpjes…. Je mocht eens vallen…… en steeds meer vervreemd raken van eigen mogelijkheden…. die in ons brein op ontwikkeling liggen te wachten…. Op den duur blijft het in het brein liggen…. Use it or lose it…. Wij hebben zo te zien ten opzichte van de mensen/kinderen in Nepal al veel fysieke mogelijkheden verloren…..

Peter van den Berg was nog iets opgevallen bleek in het artikel… een blik op zijn buik verraadde dat hij zich aardig had ingespannen. Na 14 dagen in de bergen was hij dunner dan ooit! Nu snap ik ineens ook de rol van de dixebtisten bij de cursus van aanstaande dinsdag…… die heb ik in Nepal trouwens nooit gezien….. hier wel…. hier eten we te veel en te vet en gaan daarna om anti-cholesterolpillen…..

Weer veel geleerd en ervaren afgelopen week… Een mens is echt meer dan zijn of haar lichaam…, geest …. en ziel…. De term: "mindfulness" ken ik al wat jaren, maar deze week heb ik de term: "soulfulness" geleerd…. en ik herkende het meteen…! Het hebben van diepe gevoelens…, een ervaren zonder woorden… Zodra je er woorden aan gaat geven is het voorbij, is het verdwenen…   Soulfulness kwam voor in het nieuwe boekje van Joke Hermsen: "Windstilte van de ziel", speciaal geschreven voor de maand van de spiritualiteit… November… Wat gebeurt er als lichaam, geest en ziel gaan samenwerken?

Waarom zie je op een gewone zondagochtend zoveel mensen wandelen, fietsen, hardlopen….. Waarom gaan er steeds meer mensen bewegen (en beleven…), bijvoorbeeld 6 x de Alpe d'Huez op     (AlpeHuzes) of aan de Zeeuwse Kustmarathon meedoen? Waarom verkiezen tegenwoordig zoveel mensen een maandenlange fietstocht of een voettocht naar Santiago de Compostella boven een comfortabele vakantie in een hotel met een zwembad?

Waarschijnlijk probeert men al fietsend en/of lopend een verhouding tot zichzelf te verkrijgen en wellicht ook de ziel terug te brengen naar het lichaam en de geest, want de ziel heeft men ergens op het drukke pad van carrixe8re, ambitie, geld en status verloren… Soms worden we "gepiepeld" en soms "piepelen" we onszelf….. Wat is bewust… Wat onbewust…?

Ik voelde dat het waar was, lichaam, geest en ziel werken tesamen… Prachtig om te zien! Wat dat betreft zie ik genoeg om me heen en ben zelf inmiddels ervaringsdeskundig. Ik heb net de kustmarathon volbracht en  in het verleden al wandelend de bergtoppen in de Himalaya mogen aanschouwen …. Een aantal instanties in de reguliere en geestelijke gezondheidszorg beginnen dit ook in te zien. Het bekende Trimbos-instituut kopte dit jaar: "Met sporten 50% minder kans op psychische stoornis en tevens een sneller herstel"… en de GGZ komt volgend jaar met een soort lichaam/geest kennisdag met als belangrijkste spreker Susan Greenfield….> "The Neuroscience revolution", How science can change our brains….  Zij stelde in een interview onder andere: "Wij zouden de tegenwoordige technologie moeten sturen, niet andersom. Als ze onze "slaaf"is, niet onze "meester", kan ze zeer nuttig zijn voor ons…., als we er maar bewust van zijn (mindfulness) en er een gevoel van waarde en betekenis aan geven (soulfulness) dan pas wordt er een omgeving gecrexeberd voor breinen om creatief te zijn en letterlijk weer alles op een rijtje te krijgen"…. een zeer zinvol streven…een pure herstelondersteuning….

De term: soulfulness kan worden ervaren door het volgen van die diepe gevoelens en mee te gaan naar waar het je voert en er niet tegen in te gaan, hoezeer het soms ook angst en onzekerheid oproept… Pas dan kunnen deze gevoelens veranderen in iets dat creatief, uitdagend en zelfvernieuwend is… We zien weer bezielde mensen (hard)lopen in plaats van mensen waar geen ziel meer in zit… (mensen met letterlijk hun ziel onder de arm…..) of in plaats daarvan allerlei gadgets op de onder of bovenarm… Ik bedoel… zit daar nu wel een ziel in…, of niet ?

Coaching the body…, coaching the mind…, coaching the soul…. Het zou kunnen… Wat een veld vol mogelijkheden…!!